Leczenie Uzależnienia od Alkoholu

trwa 28 dni (nie licząć detoksu).

Do wyboru wersja:

stacjonarna z zakwaterowaniem,
dzienna bez zakwaterowania pod warunkiem zachowania abstynencji. 

Intensywna 14-dniowa terapia nawrotów. 

Oferta dla osób, które w przeszłości korzystały z terapii.

stacjonarna z zakwaterowaniem,

dzienna bez zakwaterowania pod warunkiem zachowania abstynencji.

Leczenie alkoholizmu w naszym ośrodku nie polega na stosowaniu tzw. "wszywek" czyli implantowania disulfiramu (Esperalu), ponieważ nie jest to traktowane jako leczenie uzależnienia. Jest to tzw. "straszak" czyli osoba boi się nieprzyjemnych objawów w przypadku wypicia i dlatego nie pije. Osoba po "naszej" psychologicznej terapii alkoholowej świadomie nie pije bo nie chce pić z własnej woli.

Bardzo ważną sprawą na początku leczenia jest postawienie trafnej diagnozy. Jest to często bardzo trudne ponieważ uzależnienie jako objaw wtórny problemów życiowych utrudnia głębsze rozpoznanie objawów pierwotnych czyli genezy występowania problemów. 

W przypadku wystąpienia tzw. "podwójnej diagnozy", czyli gdy oprócz uzależnienia lekarz zdiagnozuje inne zaburzenie np. depresję, nerwicę, zaburzenia lękowe itp. wprowadzana jest farmakoterapia, czyli leczenie genezy uzależnienia. Zwiększa to skuteczność terapii i zmniejsza ryzyko wystąpienia nawrotu uzależnienia.

W trosce o pacjenta oprócz wykonania diagnozy nozologicznej, bardzo ważne jest wykonanie badań diagnostycznych ASPAT, ALAT, Bilirubina, GGTP, Amylaza, Jonogram, morfologia krwi itd. Dzięki temu lekarz ma możliwość lepszego poznania stanu organizmu i w razie potrzeby wprowadzenia dodatkowego leczenia współwystępujących problemów zdrowotnych pacjentów.

Jak rozpoznać, że osoba ma problem z alkoholem? Od czego zacząć? Proponujemy od obserwowania objawów.

Objawy ostrzegawcze uzależnienia od alkoholu:

Picie alkoholu w celem doznania: ulgi, odprężenia; zmniejszenia napięcia, lub niepokoju; dodania odwagi, ułatwienia zaśnięcia itp.

Szukanie, organizowanie okazji do picia; picie z chciwością, pośpieszanie kolejek; regularne upijanie się.

Picie pomimo zaleceń lekarskich czy problemów zdrowotnych.

Wzrost tolerancji na alkohol tzw. „mocna głowa”.

Luki pamięciowe tzw. „ urwany film”.

Zmiana stylu picia z towarzyskiego na samotny, ukrywanie się.

Prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu.

Unikanie rozmów na temat picia, racjonalizowanie, minimalizowanie,  zatłumaczanie, reagowanie gniewem.

Rozdrażnienie gdy sytuacja uniemożliwia napicie się.

Próby ograniczania picia celem udowodnienia kontroli.

Jeżeli zauważą Państwo u osoby podejrzewanej o uzależnienie któreś z powyższych objawów, może to oznaczać, że problem faktycznie istnieje.

Jak rozpoznać czy z osobą nadużywającą jest już "źle"?

Można spróbować ulokować ją na wykresie faz uzależnienia.

Fazy uzależnienia od alkoholu:

1. Picie towarzyskie:

picie sprawia przyjemność,

wzrost ochoty i tolerancji na alkohol tzw. „mocna głowa” (zjawisko to jest wynikiem wzmożonej pracy wątroby celem zmetabolizowania nadmiernych dawek alkoholu),

2. Faza ostrzegawcza:

występowanie zjawiska tzw. „urwanego filmu”,

szukanie okazji do picia, podczas imprez inicjowanie wypijania kolejek, pośpieszanie innych (celem jak najszybszego wprowadzenia alkoholu do organizmu),

po wypiciu alkohol przynosi ulgę, uwalnia od napięcia, poprawia samopoczucie, usuwa nieśmiałość tzw. „dusza towarzystwa”,

picie w samotności, ukrywanie się, 

3. Faza krytyczna:

sporadyczne tzw. „klinowanie” czyli leczenie nieprzyjemnych objawów nadużycia celem doznania ulgi

regularne tzw. „klinowanie”, ciągi 2-dniowe, wyrzuty sumienia tzw. „kac moralny”,

konflikty małżeńskie, zaniedbywanie rodziny,

nieobecności w pracy, usprawiedliwianie picia licznymi okazjami,

konflikty z prawem, wzrost agresywności,

nieregularne odżywianie się, zaniedbywanie wyglądu zewnętrznego,

utrata zainteresowań nie związanych z piciem, otaczanie się osobami pijącymi,

zaburzenia popędu seksualnego,

picie ciągami na przemian z okresami całkowitej abstynencji celem udowodnienia „silnej woli” lub dla poprawy zdrowia,

poczucie pustki, bezradności,

składanie przysięgi abstynencji,

4. Faza chroniczna:

utrata kontroli nad piciem i życiem,

okresy długotrwałego upijania się,

picie poranne tzw. „kac gigant”, upijanie się w samotności,

spadek tolerancji na alkohol tzw. „słaba głowa” (zjawisko to jest wynikiem spadku możliwości zmetabolizowania przez wątrobę nadmiernych dawek alkoholu),

rozpad więzi rodzinnej, degradacja zawodowa i społeczna,

spożywanie alkoholi niekonsumpcyjnych  (wynika z problemów finansowych),

kradzieże, wyprzedaż mienia celem zdobycia środków na alkohol,

choroby somatyczne (marskość wątroby, polineuropatia),

padaczka alkoholowa, delirium tremens, otępienie alkoholowe, psychoza Korsakowa,

skrajne wyczerpanie organizmu,

śmierć.

​Jeżeli zachowania osoby nadużywającej mieszczą się w którejś z powyższych faz, można z dużym prawdopodobieństwem stwierdzić, że jest ona uzależniona. 

Leczenie można zacząć w każdej fazie uzależnienia!